- ความคิดของเรา..ก็ไม่ใช่ของเรา

Home Blog Photos Video Music Calendar Reviews Links

May 25, '07 11:24 AM
for everyone

หลงใหลในความคิดของตัวเอง

หลงใหลในความคิดของตัวเอง

คนที่ไม่ได้ปฏิบัติธรรม ไม่เข้าใจธรรมะ ไม่เข้าใจตัวเอง

ก็มักจะ หลง หลงในความรู้สึก หลงใหลในความคิดของตัวเอง

มีแต่อารมณ์ยินดี ยินร้าย จิตไม่สงบ

ฟุ้งซ่านไป ทุกข์ไป ปรุงไป อยู่อย่างนั้น เลยเป็นทุกข์มาก

เรียกว่าคนนั้นนั่นแหละจะเป็นคนคิดมาก มีอารมณ์มาก

ไม่เข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจธรรมะ ความสงบก็ไม่ค่อยมี

เพราะพอเชื่อตามความรู้สึกของตนเอง มันก็ปรุงไปเรื่อยๆ

ธรรมะ คือ อนิจจัง ไม่เที่ยง ไม่แน่นอน

ความคิด ความรู้สึกของตัวเอง ก็ไม่แน่นอน อันนี้เราก็ไม่เห็น

เรามีแต่ถือทิฏฐิมานะ เอาแต่ใจตัวเอง

เราสังเกตดูก็ได้ ความรู้สึกเป็นอย่างไร

ยกตัวอย่างอาหารก็ได้

อาหารที่อร่อย บางทีก็มีโทษ ที่ไม่มีประโยชน์ก็มีมาก

อาหารที่ไม่อร่อย แต่มีประโยชน์มากก็มีอยู่ แต่ถ้าเราติดอาหาร

แล้วก็กินแต่ของอร่อยๆ ติดรสอร่อยก็เกิดโทษมาก

ประเทศที่เจริญบางทีก็มีโรค เจ็บไข้ป่วยมากขึ้น เพราะเลือกแต่

อาหารที่อร่อยๆ แล้วก็กินไปเรื่อยๆ กินไปเรื่อยๆ ก็ทำให้เกิดโทษ

ทุกวันนี้มนุษย์ก็เห็นอันนี้ ก็พยายามเลือกอาหาร สิ่งที่ไม่อร่อยก็กิน

สิ่งที่อร่อยชอบมาก บางทีก็งดเสีย พยายามรับประทานอาหารที่มีประโยชน์

ความรู้สึกนี่ก็เหมือนกัน ปกติเราก็หลงอยู่อย่างนั้น

หลงคิดว่า สิ่งที่ถูกใจมันดี สิ่งที่ไม่ถูกใจก็ไม่ดี

ถูกใจก็ดี ไม่ถูกใจก็ไม่ดี

นี่ก็เหมือนคนติดในอาหาร หลงอาหาร

ชอบอะไรก็กินไปเรื่อยๆ จนเกิดโทษ สุขภาพไม่ดี

อารมณ์ที่เรารับทางตา หู ลิ้น จมูก กาย ใจ

จะถูกใจ หรือไม่ถูกใจ ก็ต้องตั้งสติ

ถ้าเราปฏิบัติธรรม ก็ต้องใช้ปัญญา

อะไรผิดเราก็สามารถพิจารณาได้.…. เหมือนอาหาร

คำพูดต่างๆ สิ่งที่เห็นต่างๆ เรารีบระงับความรู้สึก

ทำใจสงบแล้วจึงคิด ก็จะคิดดีๆ ได้

การฝืนความรู้สึกของตัวเอง ต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง

นั่นแหละคือการปฏิบัติธรรม

สนับสนุนข้อคิดนานาสาระโดย:
พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก
วัดป่าสุนันทวนาราม

Prev: ตะเกียงวิเศษ กับ ลมหายใจ
Next: ใครบางคน

reply share

10 CommentsChronological Reverse Threaded

mynene wrote on May 25, '07

หลวงพี่ จำเป็นไหมที่ต้องไปถือวัตรปฏิบัติธรรมที่วัด ถึงจะสงบ

davidbenzham wrote on May 25, '07

หลวงพี่ แล้วเราจะทำตัวนิ่งเฉย ไม่รู้ร้อนรู้หนาว เลยเหรอ

noojoom wrote on May 25, '07

chitasangvaro said

หลง หลงในความรู้สึก หลงใหลในความคิดของตัวเอง

มีแต่อารมณ์ยินดี ยินร้าย จิตไม่สงบ

นู๋จุ๋มเลยล่ะ ทำยังไงดีล่ะคะ

angelthida wrote on May 28, '07

ธรรมะอยู่ในตัวคนทุกคน
แต่กิเลสมักจะมาบดบัง....ค้นหาเหตุแห่งกิเลส (ความอยาก ความบ้าในตัวตนเอง)ให้เจอ และแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

แต่ก่อนอื่นสิ่งสำคัญคือ สติ

มันเป็นหลักวิทยาศาสตร์ที่เราทุกคนได้เรียนกันมา..แต่คนส่วนใหญ่ไม่เฉลียวใจเอาไปคิด
ฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่เข้าวัดนะ...แต่เริ่มเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบางสิ่งไปบ้างแล้ว
ปล่อยวางกันซะบ้าง....แล้วจะรู้ว่าความเบาสบายมันเป็นอย่างไร

คนอยู่สูงให้เหลือบตามองที่ต่ำบ้าง ว่ายังมีคนที่ลำบากกว่าเรา เพื่อความไม่ประมาท และหลงระเริงกับสุขนั้น ๆ
คนอยู่ต่ำให้มองสูงขึ้น ให้รู้ว่าเราสามารถพัฒนาตน...และจิตใจของตนเองได้
และเราก็จะได้อยู่ตรงกลางระหว่างความทุกข์และสุข...ทำให้ชีวิตสมดุล....(ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากเนอะ)

daalaamita wrote on May 29, '07

วันนี้ จิตไม่สงบ มันมี หลากหลายเข้ามารบกวน

ตั้งสติ ตั้งจิต ได้ แว๊บ เดียว..............
อบาสกปล่อยวาง ปัญหา แต่ มันก็รบกวนจิตใจตลอดเวลา

อยาก ทำ ให้นิ่ง แต่ไม่ได้สัก ทีค่ะ หลวงพี่

naratakorn wrote on Jun 4, '07

การฝืนความรู้สึกของตัวเอง ต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง นั่นแหละคือการปฏิบัติธรรม
จริงเหรอ? ฝืนจนไม่มีอะไรให้ฝืนแล้ว โลภะกับโทสะหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ เกือบไม่เหลือความรู้สึกใดๆ แล้วนะเนี่ย..

chitasangvaro wrote on Jun 4, '07

ความรู้สึกที่ไม่ดีเช่นโลภ โทษะ โมหะ ที่เป็นอกุศลจิตจะเก็บมันไว้ทำพระแสงหอกอะไร
ถ้าเก็บไว้แล้วมีประโยชน์ก็ว่าไปอย่าง......
การปฏิบัติธรรมแท้จริงไม่ใช่การฝืนใจตนเองนะ...ใหม่ๆอาจฝืนใจจากความเคยชินของจิต
แต่ต่อไปท่านให้สังเกตุพฤติของจิต ดูที่จิต รู้ที่จิต ไม่ฝืน ไม่ตาม ไม่แยแส
วางจิตใหเป็นกลาง ยกจิตอยู่เหนือสิ่งที่ประสบ ไม่ตกเป็นทาสของผัสสะจึงนับว่าประเสริฐแท้

homer324 wrote on Aug 13, '07

"..โปรดอย่าถาม ว่าฉันเป็นใคร เมื่อในอดีต และโปรดอย่าถาม ว่าอดีต ฉันเคยตามใจตัวเองมามากมายอย่างไร รู้ไว้อย่างเดียว เดี๋ยวนี้รักธรรมมะ เพราะธรรมมะช่วยขัดเกลากิเลสหนาๆของฉันได้มากมายเพียงไร ใครก็บอกไม่ได้ นอกจากตัวฉันคนเดียว.." (ป.ล.กรุณาร้องให้เหมือนต้นฉบับ และลงลูกคอด้วยจะได้อรรธรสอย่างยิ่งทีเดียวเชียว..สาธุ)

mysuthida wrote on Oct 4, '07

ไม่ค่อยได้คิดว่าตัวเองปฏิบัติธรรมซักเท่าไหร่ค่ะ แต่พยายามศึกษาธรรมะ ทำจิตใจให้สงบไม่เบียดเบียนใคร หักห้ามอกุศลจิต ไม่หลงไปตามอารมย์ของตัวเอง ทำไปเรื่อยๆ แบบนี้รู้สึกชีวิตมีความสุขขึ้น

ployess wrote on Jun 29

การฝืนความรู้สึกของตัวเอง ต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง

นั่นแหละคือการปฏิบัติธรรม

อืมม

งั้นข้าพเจ้าก้กำลังปฏบัติธรรมเช่นเดียวกัน

audio reply video reply

Add a Comment

chitasangvaro

Do you know pradit?

Who is on Multiply?

Want to learn more?

Already a Member?