....เรือปลอดภัยเมื่อจอดเทียบฝั่ง
แต่เขาไม่ได้สร้างมาเพื่อสิ่งนี้
...คนเราปลอดภัยเมื่ออยู่เฉยๆ
แต่ธรรมชาติไม่ได้สร้างมาเพื่อสิ่งนี้
....เรื่อที่ล่องอยู่กลางลำน้ำ
อาจต้องกระทบคลื่นและกระแสลมเป็นธรรมดา
....คนเราเมื่ออยู่ท่ามกลางสังคม
อาจต้องกระทบกับอารมณ์ที่ไม่พอใจเป็นธรรมดา
....เรือที่ดีต้องมีหางเสือคัดท้าย
เพื่อนำไปสู่จุดหมายแห่งฝากฝั่ง
....คนที่ดีต้องมีสติสัมปชัญญะกำกับใจ
เพื่อให้เกิดความรู้เนื้อรู้ตัวไม่พลั้งเผลอ
....เรือที่ดีต้องไม่ลำเอียง
เพราะถ้าเอียงข้างใดข้างหนึ่งอาจคว่ำได้
....คนที่ดีต้องวางใจให้เป็นกลาง
ไม่ยินดีเกินไปในสุขและไม่หวั่นไหวแม้ในทุกข์
....ภูเขาไม่หวั่นไหวด้วยแรงลมกันโชกฉันใด
....คนฉลาดจะไม่หวั่นไหวเพราะคำนินทาและสรรเสริญฉันนั้น
...ร่มมีไว้กางเพื่อกันแดดกันฝนให้คนร่มเย็น
เมื่อถึงช่วงหนึ่งก็ควรหุบไว้บ้างเพื่อรักษาสภาพร่มให้คงนาน
....ชีวิตมีไว้เพื่อให้ความร่มเย็นแก่จิตใจ
ควรหาเวลาเติมพลังใจให้ชีวิตบ้าง
อย่าเป็นเหมือร่มที่กางไม่ยอมหุบ
วันหนึ่งอาจจะไม่มีผ้าร่มให้กางก็ได้